Column 'De Zaakwaarnemer - ZO Magazine januari 2018

Mijn derde column voor Z.O. Magazine, het nationale ledenblad van Unizo, verscheen in januari 2018. Veel leesplezier.

 

 

 

Ze keek me enkele ogenblikken zwijgend aan en begon toen te lachen. ‘U maakt een grapje?’

‘Zie ik eruit als iemand die zomaar grapjes maak?’ vroeg ik. ‘Het zijn toch mid-season-sales.’

Ik stond in de apotheek, en wilde een doosje Dafalgan en een doosje Motilium afrekenen. De apothekeres, een mooie vrouw, sluik halflang blond haar, sprekende ogen met lange wimpers en een schoonheidsvlekje net boven haar lippen, lachte opnieuw. ‘Mid-season-sales’, zei ze. ‘Daar heb ik nog nooit van gehoord.’ Ze knipoogde toen ik de zaak verliet, het compenseerde enigszins het gebrek aan korting. Ook bij de fruit- en groentewinkel even verderop, ving ik bot. ‘Mid-season-sales’, gromde Patrick, als steeds in een blauw T-shirt met daarop een opengesneden groene kiwi. ‘Daar doe ik hier niet aan. Alles heeft zijn prijs.’ En ook bij de houthandelszaak van Jozef & Zn hadden ze nog nooit van mid-season-sales gehoord. Ik begreep het niet goed. Overal in het straatbeeld hingen affiches en stickers, schreeuwerig aan te kondigen dat je minimum 30% kon besparen. Het was begin oktober. Welk seizoensmidden bedoelen ze eigenlijk, vroeg ik me af? De zomer liep op zijn einde, de herfst moest nog beginnen. We zaten helemaal niet in het midden van een seizoen. Misschien hadden Patrick, Jozef & Zn en de mooie apothekeres wel gelijk. Wie gaf er nu korting, en gebruikte daar een van-de-pot-gerukte term voor? Ja, autohandelaars, die wel. Die beginnen meteen over kortingen. Laatst nog. Nog voor ik iets had kunnen zeggen, schoof de verkoper al een offerte onder mijn neus. ‘En dat is zonder de korting’, hoorde ik hem zeggen, enthousiast knipperend met zijn ogen en het topje van zijn balpen. ‘Euh, ik kom eigenlijk voor een klein onderhoud’, zei ik, haast verontschuldigend. Waarna de verkoper zich snel uit de voeten maakte en me toevertrouwde aan de goede zorgen van de baliebediende.

 

De reden voor mijn zoektocht naar mid-season-sales waren niet alleen de schreeuwerige uitstalramen. Ook een brief van een overkoepelende organisatie van Antwerpse modeagenturen had me geprikkeld. ‘Wij behouden het vertrouwen in de fysieke winkels’, begon het. Tussen de lijntjes las ik wat anders, maar dat kan ook met mijn slechte karakter te maken hebben. ‘We stellen echter vast dat webwinkels en internationale ketens steeds meer inzetten op mid-season-sales’. Na de gebruikelijke blabla, volgde daarom de oproep om kortingen te geven van eerst twintig, daarna dertig procent. ‘Om gezamenlijk de strijd aan te binden met de internationale ketens en in te spelen op de verwachtingen van de consument’.

Gedegouteerdwas ik door dit schrijven. Platvloerse kortingen begin oktober? Waren ze nu helemaal besodemieterd? Wilden ze nog meer zelfstandige retailers het water aan de lippen brengen? En klonk de openingszin daarom zo dubbelzinnig en hypocriet?

 

 

Op het moment dat je dit leest, zijn de solden weer in het land. De solden, dat zijn de kortingen die modewinkels geven op de restantvoorraad die nog in de rekken hangt op het einde van het fashionseizoen. Je kan dan nog discussiëren over de periode (zou februari niet beter zijn, gezien de weerkundige seizoenen?), maar de essentie is er: solden zijn kortingen op stockrestanten. Wie geluk heeft, scoort nog mooie dingen in zijn of haar maat. Opruimen om plaats te maken voor de nieuwe collectie. Maar intussen hebben heel wat winkels hun broodnodige volle marge weggegeven aan Mid Season Sales,  Black Friday, Cyber Monday en niet te vergeten: de koppelverkoop in december. Onvoorstelbaar. En een ramp voor de rendabiliteit, voor de geloofwaardigheid, voor de vertrouwensrelatie met de consument. Daarvan krijg ik hoofd- en maagpijn. Die Dafalgan en Motilium kwamen goed van pas.  Leve de solden.

 

 

 

 

 

 

powered by prosite | design by Joumani